Bugun...


Yasin Yonsuz

facebook-paylas
Yalnızlık Üzerine Bir Deneme
Tarih: 12-12-2019 19:52:00 Güncelleme: 12-12-2019 19:52:00


Her insan hayatının belirli bir döneminde yalnız kalabilmelidir.Bunu yaşamalı, deneyimlemelidir.Fakat günümüz insanı yalnız kalmayı bir felaket olarak addetmektedir. Neredeyse hayatlarının her ânını paylaşma arzusu içinde yanlarında daima insanlar ve insancıklar bulundurmak isterler.Bundaki başlıca sebep elbette yalnızlığın insanda oluşturduğu karamsar hava ve güvensizlik duygusudur.Bu tıpkı karanlık bir yolda yalnız yürüyememek gibidir.Yanındaki insan veya insanlar onda bir güven ve cesarete yol açar.Yalnız kalan insan da hayatının geri kalanında kendini karanlık bir yolda hisseder ve atacağı adımlarda daima korku içindedir.Bu başlı başına bir semptomdur,bir hastalıktır.

Tarkovsky kendisine yalnızlık hakkında sorulan bir soruya şöyle cevap verir:"Bugünün gençlerinin hatalarından biri gürültülü, bazen neredeyse agresif etkinliklerde bir araya gelmeye çalışmaları.Kendini yalnız hissetmemek için bu başkasıyla beraber olma arzusu bence çok talihsiz bir gösterge. Her insan çocukluktan itibaren kendiyle zaman geçirmeyi öğrenmeye ihtiyaç duyar.Yalnız olması gerekmez ama kendiyle kaldığında sıkılmamalıdır. Kendi kendine kaldıklarında sıkılan insanlar bana kendilerine verdikleri değer açısından bir tehlikenin içindeler gibi gelir."Görüldüğü üzere Tarkovsky bu konuda çok değerli bir görüş ifade etmektedir.Buradan da anlaşılacağı üzere asıl sorun insanın kendi kendisinden sıkılması ve kendine güveninin olmayışıdır.Bu durum bile başlı başına bir sorundur ve ne yazık ki bu durum sonuç olarak insanın kendi kendisiyle yalnız kalamaması sorununu ortaya çıkarır.İnsan küçük yaşlarından itibaren kendi kendisiyle yalnız kalabilmeli ve kendisiyle zaman geçirebilmelidir. Aksi takdirde çocuk yaşlarda gelistirilemeyen bu duygu ileri yaşlarda 
büyük bir sorun teşkil edebilir.

Bunun başarılması elbette en başta ebeveynlerin çocuk yetiştirmede sağlıklı bir davranış sergilemeleriyle başlıyor.Bir ebeveynin çocuğuna yapabileceği en büyük iyilik de onu yetiştirirken özverili bir tavır sergilemesidir elbette. Bu konuda da ebeveyn yalnız kalmanın,yalnız başına hareket etmenin, kendi kendisiyle vakit geçirmenin de gerekli olduğunu çocuğa anlatmalı/anlatabilmelidir.Yalnızlık duygusu bireyde felaket algısına sebep olmamalı ve yalnızlığın da insan için yararlı olabileceğini düşünebilmelidir.

Aksi bir durum da bu yalnızlığın süresinin uzun olmasıdır. Böyle bir durum elbette sakıncalıdır. Böyle bir durumda kişinin yapabileceği en iyi şey kişinin kendini ve çevresini sorgulamak olacaktır.Benim burada aslen bahsetmek istediğim mevzû bu değildir. Asıl konumuz İnsanın kendisiyle başbaşa kalamaması, hayatının belirli bir dönemini de olsa yalnız geçirememesi ve daima bir insana ihtiyaç duymasıdır. Bu sorunun çözülebilmesi için gerekli olan şeyler en başta belirttiğim gibi ebeveynlerin sağlıklı şekilde bireyi yetiştirmesi ve bireyin ilköğrenim dönemlerinde öğretmeninin bu gibi konulardaki doğru ve mantıklı telkinleri etkili olacaktır.Tabii ki de sonuç olarak bireyin zamanla çevresinden edindikleri ve kazandığı birtakım tecrübeler de etkili olacaktır.

                                                                                                                                                                                         YASİN YONSUZ



Bu yazı 762 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YAZARLAR
ÇOK OKUNAN HABERLER
SON YORUMLANANLAR
  • HABERLER
  • VİDEOLAR
HABER ARŞİVİ
GAZETEMİZ

''ndhaber.com'' haber sitesini nasıl buldunuz?


nöbetçi eczaneler
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI